FRANKISCHE JEU de BOULES CLUB Goirle


















Iedereen die in Frankrijk de petanque-ballen wat serieuzer ter hand neemt, en misschien zelfs aan een of meer concoursen meedoet, zal vroeg of laat geconfronteerd worden met een situatie waarbij de Fransen op zijn minst breed glimlachend reageren. Hilariteit alom! Iemand verliest met 0-13. De meeste voldoening proeft men wanneer dit het geval is bij een geoefende en in hoog aanzien staande speler. 'll a fait Fanny' wordt er geroepen. In volslagen onschuld vraag je voorzichtig af, wat deze uitdrukking dan wel inhoudt. Alle pretoogjes om je heen verraden dat de voorzichtigheid waarmee je de vraag stelt volkomen op z'n plaats is en je Fransen weer eens de mogelijkheid geeft een smeuig verhaal ter spraken te brengen. Waarmee het spel gespeeld wordt bij een plaatselijk cafe of een al wat oudere boulesclub, zal ergens een bel klinken. In eerste instantie denk je dan dat de verliezer een rondje zal moeten geven. Maar wie schets je verbazing wanneer een van de spelers naar een schilderij op plaquette loopt waarop een wulpse dame is afgebeeld die twee gave bolle billen toont. De plaquette wordt de verliezer voorgehouden en deze zal zich dan verplicht zien, omringt door de winnaars, een kus te geven op beide fraaie rondingen. Meestal wordt daarna inderdaad wel een glaasje gedronken, omdat de gehele ambiance daar nu eenmaal om vraagt en wordt er flink wat gelachen. Wanneer het een goede speler betreft die het ongeluk heeft Fanny tegen te komen, dan halen de wat mindere spelers weer eens opgelucht adem. Hun zelfvertrouwen is weer wat opgekrikt. Al ben je nog zo goed, de bal is rond. Een prachtige psycholochische oplossing om het spel voor iedereen aangenaam te houden. Een schitterende folklorische traditie. En een wonderlijk verhaal uit het boek van Henk Reesink.
JEU DE BOULES: Geschiedenis Spelregels Tactieken